སློབ་གྲྭའི་སྐོར།

སློབ་གྲྭ་འདི་ནི་ཧི་མ་ཅལ་ནང་དུ།

ཀུལ་ལུ་ཁུལ་གྱི་རྫོང་ནང་ཚུད་པ་དང།

འདི་ནི་ཡུལ་ལྫོངས་ཤིན་ཏུ་མཛེས་པ།

རང་གྱི་ཕ་ཡུལ་བོད་ལྫོངས་དྲན་གྱི།

ཨ་ཙི་འདི་འདྲ་སེམས་པ་སྐྱོ་བ་ལ།

འདི་ནི་རང་གྱི་ཕ་ཡུལ་དང་མཚུངས།

དེ་ནང་དགེ་རྒན་ཉི་ཤུ་ཐམ་པ་དང།

འདི་ནི་རང་གྱི་ཕ་མ་གཉིས་པ་ལྟར་འོ།

དེ་ནང་སློབ་མ་སློབ་ལ་བརྩོན་པས།

མ་འོངས་བོད་ཀྱི་སོན་རྩ་མང་ངོ།

སློབ་ཕྲུག་ཉིན་མོ།

འདི་ལོའི་ཕྱི་ཟླ་༡༡པའི་ཚེས་༡༤ལོ་༢༠༡༡་ནི་ང་ཚོའི་སློབ་གྲྭའི་ལོ་མཐའ་མ་ཡིན་ཙང་དེ་པེ་སྒྲ་རྒྱས་པོ་བྱུང་སོང་(དི་ནི་སློབ་ཕྲུག་ཉིན་མོ་རེད་)ཐོག་མ་དེ་ལ་ངའི་བསམ་འཚུལ་ནི་དེ་ཡག་པོ་བྱུང་བ་དང་ཞལ་ལག་ཞིམ་པོ་ཞེ་དྲག་བྱུང་སོང་།་འདི་ངའི་མི་ཚེ་ནང་བརྫེད་དཀའ་བའི་ཉིན་ཞིག་ཡིན་།དེའི་དུས་སུ་སློབ་མ་ཚང་མ་དགའ་ཐག་མཆོད་པ་དང་དགའ་སྐྱིད་ཐོག་ནས་མཛུག་སོང་།དེ་དང་མཉམ་དུ་རྒྱ་གར་གློག་བརྙན་(BODYGUARD)བལྟས་པ་ཡིན་པ་དང་བུ་མོ་ཚང་མ་དེ་སྟོན་པ་དང་དགའ་བའི་རྣམ་འགྱུར་སྟོན་སོང་།འདི་ནི་དགའ་མོའི་བརྙན་འཕྲིན་ཞིག་རེད་འདུག་།དེའི་གཞས་ཡག་པོ་ཞེ་དྲག་འདུག་།དེ་དང་མཉམ་དུ་དེ་ཉིན་མོ་དེ་ངའི་ནམ་ཡང་སེམས་ནས་བརྫེད་དཀའ་བ་ཞིག་ཡིན་པ་དང་སེམས་པ་དགའ་སོང་།དེའི་སྐབས་བདག་གི་ཅོ་ཅོ་ཡི་ཞལ་དཔར་སླེབས་སོང་།

དགོང་འདྲོ་དེ་ལ་རང་སྦྱོང་ཚབས་ཏུ་བལྟས་མོ་(gamelar)ཞེས་པ་དེ་སྐྱིད་པའོ་ངང་ནས་བལྟས་འགྲུབ་སོང་དེའི་རྫེས་སུ་ཅོ་ཅོ་(canteen)ཨ་ལུ་པུ་རི་(free)ལ་བཀྲམ་སོང་དེའི་སྐབས་ཟ་འདོད་བྱུང་མ་སོང་།དེའི་རྫེས་ཕྱག་ཚོད་༩དང་༣༠ཐོག་ཉལ་བ་ཡིན་ནོ།

Presentation,

On 24^th October on the morning assembly it is the turn of the class ix so, at time we have present about “THE FREEDOM FIGHTER OF TIBET’’ so we present in the hall of our school it is the last presentation of the class ix students, it didn’t go smoothly because we get a little time to make this presentation but we do our best, how much as we can?

So from these day we the presentator realize that now it has been gone but if we get a chance at next time then definitely we will do best and at that time the our teacher of Tibetan language told us that it became a worst but I felt happy because now we can do better at next and at the stage we didn’t feel shy because all are our classmate and schoolmate.

My most of the friends appreciate us because now we are going to be better at all and I think it is enough for the most of the students and today,

Our exile warden has been came so we feel happy and at second last period at that time the our classmate give a suggestion to the our head of the school and it give us a morality on the food and the behavior which is never forgettable words,

Better luck next time,

Doing your best is real hero,

21^st century is the century of dialogues not a debate,

Remember, you are the seed of your nation---- Tibet,

Wherever you go and live,

In future,

Let me hear from,

You for sometimes,

After we departed from this,

Cory family tt—v,

Let alive our sweet

Memories that we have,

Shared in the

Last years of our school life,

Do not forget the responsibility

Of a refugee student,

Who lost their own home and country?

ལྷ་དཀར།

ལྷ་དཀར་ནང་ང་ཚོའི་སློབ་གྲྭ་ནང་ཞོགས་པ་དེ་ལ་ང་ཚོའི་སློབ་སྤྱི་ཡི་དེ་དང་འབྲལ་བའི་བལྟས་མོ་བལྟེ་པ་ཡིན་།
དེ་རྗེས་སུ་ཕྱུ་པ་གྱོན་ཏེ་

Just One..

Just one ,

one flower can wake up the dream,

One tree can,

start a forest,

One candle,

 can wipe out darkness,

One smile,

 can bring a friendship,

One word,

can frame the goal,

one laugh can,

conquer a gloom...